PKN
Protestantse Gemeente te Olst
 
Symbolisch bloemschikken in de 40-dagentijd 2020 Symbolisch bloemschikken in de 40-dagentijd 2020
In de Veertigdagentijd staan we stil bij het leven van Jezus en leven we toe naar Pasen. Jezus riep: ‘Sta op!’ tegen zieken en mensen die lijden onder onrecht. Hij riep zelfs doden tot leven. En Hij gaf zelf zijn leven voor ons als ultieme daad van liefde. Niet het duister, maar de liefde overwon. Jezus geeft ons nieuwe hoop. We mogen iedere dag weer opstaan uit alles wat ons neerdrukt.

Sta op!
Om in beweging te komen is er voor de meesten van ons een doel nodig. Het hebben van een stip op de horizon helpt. Deze stip op de horizon is als uitgangspunt gekozen voor het ontwerp, waarbij de stip geen ingevulde ruimte, maar een open ruimte is. De open stip en het weefsel symboliseren de mogelijkheden die er zijn om in beweging te kunnen komen.

 

Zondag 1 maart 1e zondag in de Veertigdagentijd
Jezus in de woestijn


(klik op afbeelding voor vergroting)

Jezus voelt zich gedragen door woorden en beschermd door woorden. De kracht van woorden wordt ook gevonden in de stille woestijn. In het midden van de stip zweeft een tulp. De vorm van de tulp doet denken aan gevouwen handen. De tulp wordt beschermd en gedragen op vleugels door 3 grote onbeschreven bladeren.

Als gedicht lezen we:
Teerkost
Als je de schriften leest en mediteert
vind je soms zinnen, die je niet vermoedt
Een zin kan worden tot een overvloed
waarop je meer dan veertig dagen teert
Geert Boogaard

 

Zondag 8 maart  2e zondag in de Veertigdagentijd
Jezus op de berg


(klik op de afbeelding voor vergroting)

Onze levensreis gaat soms door woestijnen van moeilijkheden en verdriet.
Zo is het ook met Jezus’ reis naar Jeruzalem: er is kritiek en wantrouwen en
hij voelt dat het nog erger zal worden. Maar dan is er een bijzonder moment
op een berg: Jezus staat in stralend wit licht en Mozes en Elia voegen zich
bij hem. Op hun woestijntochten hebben zij ook bijzondere ervaringen
gehad op een berg: Mozes op de Sinaï, Elia op de Horeb. Zij hebben daar
iets van God ervaren en kracht gekregen. Maar zij kregen daar ook een opdracht
zodat zij op weg moesten.
Hoe fijn het ook is in het stralende licht en in onze geloofsgemeenschap:
wij moeten aan het werk en onze opdracht ligt buiten de veilige muren van
de kerk. Maar het stralende licht mogen wij meenemen als bemoediging en
inspiratie.
Rond de stip zijn grassen als stralen tussen het weefsel geplaatst. Samen vormen
de stralen een stralenkrans rond een nog niet bloeiende hyacintenbol met een
groen groeipunt. Het licht is er al, maar voor een groot deel nog niet zichtbaar.

Als gedicht lezen we:
Op de toppen van verlangen mogen we een glimp opvangen
hoe door barsten in de tijd
licht straalt in de eeuwigheid
Opgetild door het verleden
gaan we dankbaar naar beneden
Na dit hemels visioen
hebben we nog veel te doen
Anneke van Wijngaarden

 

Zondag 15 maart 3e zondag in de Veertigdagentijd
Jezus spreekt met de Samaritaanse vrouw bij de bron.


(klik op de afbeelding voor vergroting)

“Kijk, kijk dan toch!” een twistgesprek bij de bron. Een vrouw, buitenstaander in Israëlitische ogen, wordt door Jezus aangesproken. Zij gaat vervolgens een kritisch gesprek aan met deze rabbi. Zijn woorden raken haar kern, haar diepe verlangen naar waarachtigheid.
In de schikking lijkt de geurige jasmijn met een wolk bloemen het leven gevende water te verhullen. Het een kan niet zonder de ander. De vrouw herinnert Jezus eraan dat iedereen op de wereld geroepen wordt in waarheid te willen leven. En Jezus onthult zijn missie aan een buitenstaander. Wie put uit de bron zal kracht ontvangen. De bloemen waaien immers uit naar alle kanten, zo te leven kan een doel zijn voor iedereen.

Als gedicht lezen we:
Als ik je aan zie komen
met de bedaarde waakzaamheid
van een dier op weg
naar zijn drinkplaats
probeer ik je te laten zijn
wat je jarenlang bent geweest:
een vreemde die ik nauwelijks
kende. Maar zodra
je op de drempel staat
ben je heer en meester van
de situatie en van mij
die je optilt als een kleuter
en als vrouw in je armen houdt.
Hanny Michaelis

 

Zondag 22 maart 4e zondag in de Veertigdagentijd
Deze zondag heet zondag Verheugt u.  De teksten blikken vooruit naar Pasen. Deze zondag staat het zien centraal.

Zie dan toch met wie je te maken hebt. De blindgeboren man komt door de genezing die Jezus hem kan bieden, eindelijk tot zijn recht: leven als volwaardig mens. Wie ziet kan kijken, maar tegelijkertijd toch niet zien waar het in zijn of haar leven naar toe gaat. Die kan gaan dwalen zonder doel.
De genezing geeft de man broodnodige ruimte om te leven, de bloesem zit om het lege midden. De kleur van de bloemen geeft de kleur aan zijn leven terug. De man kan nu zelf aan de gang om de leegte in het midden te gaan vullen met betekenis.

Als gedicht lezen we:
Door ’s werelds donker doodsbericht
trekt Gij de lijnen van Uw licht:
zwart, wit, zwart, wit; even, oneven,
de gang van ieders mensenleven.
Zo mij het donker nu verrast,
ik aarzelend de nacht aftast,
als links en rechts, honderd maal honderd,
het naderende gevaar aandondert:
dan weet ik voor mij, om en om,
de banen van Uw lichtkolom,
als oversteek en vrijgeleide
naar het behoud aan gene zijde.
uit: Er komt een dag...
Huib Fenijn

 

Zondag 29 maart 5e zondag in de Veertigdagentijd
Lazarus staat op uit de dood

Opstaan om opnieuw te leven, voor Lazarus is dit mogelijk. Jezus aanschouwt de reacties van Marta en Maria en de mensen die hen helpen klagen. Het beroert hem diep van binnen en vanuit die bewogenheid is zijn reactie heftig. De dood van Lazarus is ontijdig, de geliefde broer van Marta en Maria keert weer in het leven.
In het centrum zien we hier de totale overgave en de totale liefde. Dood en leven, een zuchtje is het verschil. De onvoorwaardelijke liefde van de zussen en hun broer wordt uitgebeeld met een rode roos. De roos wordt gesteund door de klimop, het symbool van trouw, en de roze wolk van graszaden. De liefde van deze drie mensen is voor Jezus een reden om Lazarus het leven terug te geven. Liefde is sterker dan de dood.

Als gedicht lezen we:
Ik heb gehoord dat velen van jullie zitten te wachten op een wonder,
een wonder dat ik, jullie God, de wereld zal redden.
Hoe zal ik redden zonder jullie handen?
Hoe zal ik rechtspreken zonder jullie stem?
Hoe zal ik liefhebben zonder jullie hart?
Vanaf de zevende dag heb ik alles uit handen gegeven.
Heel mijn schepping en mijn wondermacht.
Niet jullie, maar ik wacht nu op het wonder.
Luc Gorrebeek
 

Zondag 5 april  6e zondag in de Veertigdagentijd, Palmzondag
Vandaag is het Palmzondag (Palmarum). De kerk gedenkt de intocht van Jezus in Jeruzalem.

Zalving: een gebruik dat wij in onze protestantse traditie niet zo goed kennen. Maar het is heel bijbels, profeten en koningen worden gezalfd als hun taak een aanvang neemt. En wie gestorven is, wordt ook gezalfd. De vrouw brengt dit in het teken van het zalven van Jezus’ voeten samen. De schikking met de kruiden symboliseert dat voor ons. Op Palmzondag wijst de zalving al vooruit naar Jezus’ dood. De groene takjes lijken wel een beetje op de palmtakken.

We lezen hierbij een waargebeurd verhaal:
Een mevrouw die geboren is in Teheran vertelt tijdens het
Bijbellezen in de multiculturele groep:
“Ik heb zelf albasten flesjes met de hand gemaakt. Dit is een enorm tijdrovend werk, want de opening moet heel klein blijven, zodat er maar een halve druppel per keer uit kan. Het flesje was voor zeer dure olie dat er heet ingegoten werd, maar afgekoeld kon er dan slechts een halve druppel uit. Het albasten flesje zelf is zeer duur. Om het in één keer leeg te gieten moest de hals afgebroken worden. Dat is eeuwig zonde…..”
We lezen dat Jezus het voor haar opneemt. Zalven wordt balsemen. Opstaan en nieuw leven. Deze vrouw zal altijd herinnerd worden. Ze vertelt hierna:
“Deze enige keer was het niet eeuwig zonde, maar heeft het eeuwigheidswaarde!”
 

Zondag 12 april Eerste Paasdag
Vandaag is het Pasen.

We zijn getuige van het lege graf, Jezus is opgestaan. De dood heeft niet het laatste woord. De leerlingen staan rondom de lege tombe, zij zijn de twaalf witte bloemen. Wit als teken van een nieuw begin. De bloesemtakken drukken de nog een beetje ingehouden vreugde van dat nieuwe begin uit. Hier groeit ruimte voor een nieuw begin, nieuw leven. Nadat de leerlingen totaal geschokt waren over de afloop van het Paasmaal, de droefheid over de dood van hun geliefde leraar Jezus, is er nu de grote verrassing van de nieuwe ruimte die de Opstanding voor ons kan zijn. Ze staan met zijn allen om die ruimte heen.

Als gedicht lezen we:
Want als er iets is opgestaan
Vannacht
Is het onze moed
Te doen als hij
Als iets is opgestaan
In deze vroege ochtend
Is het onze wil
Hem te volgen
Als er iets is opgestaan
Is het ons geloof
Dat het donker
Niet
Het laatste woord spreekt
Als er iets nieuw is deze dag
Is het onze liefde
Geboren uit hem
En bestemd voor de wereld.
Want als er iets is opgestaan
Is het ons antwoord op:
‘Heb je mij lief?’

terug
 
 
 

Kerk open
datum en tijdstip 03-07-2020 om 13:30 uur
meer details

Zondagsdienst
datum en tijdstip 05-07-2020 om 9:30 uur
meer details

Kerk open voor stil gebed
datum en tijdstip 08-07-2020 om 19:00
meer details

 
Schilderij gedachtenishoek: Alles heeft zijn tijd

Wilto Kampinga heeft, in overleg met een daartoe in het leven geroepen groepje, een schilderij gemaakt dat sinds 11 september 2016 achter in de kerk hangt.  meer
 
 
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.