PKN
Protestantse Gemeente te Olst
 
Symbolisch bloemschikken in de 40-dagentijd 2021 Symbolisch bloemschikken in de 40-dagentijd 2021
Thema Veertigdagentijd:

Ik ben er voor jou

In deze tijd met sobere diensten willen we met symbolisch bloemschikken ook de Bijbellezingen via schikkingen verbeelden.

Er zijn zóveel mensen die wachten op een warm woord, een goede daad, een beetje barmhartigheid. Sommigen wonen in Moldavië, anderen in Libanon. Weer anderen in Indonesië, Zuid-Afrika of bij ons om de hoek. In de Veertigdagentijd staan we stil bij het leven van Jezus. Hij heeft ons laten zien wat barmhartigheid is: de hongerige eten en de dorstige drinken geven, de naakten kleden, de vreemdelingen onderdak bieden, de zieken verzorgen, de gevangenen bezoeken en de doden begraven. Zo inspireert Hij ons tot op de dag van vandaag. Als ultieme daad van goedheid gaf Hij zijn leven en stond Hij op uit de dood. De hoop die dát geeft, geven we door: door barmhartig te zijn en goed te doen.

De bloemschiksuggestie voor de Veertigdagentijd en Pasen is geïnspireerd op het thema van de Veertigdagentijdcampagne van Kerk in Actie - ‘Ik ben er voor jou’

Elke zondag van de veertigdagentijd staat er een ander werk van barmhartigheid centraal.

Zeven werken van barmhartigheid

In de Bijbel worden zeven werken van barmhartigheid genoemd: ‘Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling en jullie namen mij op, ik was naakt en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij. Ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.’ Mattheüs 25: 35,36
 

1e zondag Veertigdagentijd 21 februari

De zieken bezoeken

‘Ik was ziek en jullie bezochten mij’ Mattheüs 25:36

De zieke had een kwetsbare plek in de samenleving in Israël. Mensen liepen er liever met een boog omheen. Niet zelden omdat gedacht werd dat iemand zijn ziekte wel verdiend zou hebben. Misschien dat daarom het woord voor ‘ziek’ ook wel als zwak wordt uitgelegd: je staat aan de rand, lijkt er even niet meer bij te horen. Radicaal doorbreekt Jezus dit onbarmhartige patroon in de maatschappij door op talloze zieken af te stappen. Daarmee doet Hij meer dan alleen genezen, Hij is hen ook nabij. Hij geeft de mens terug aan zichzelf en maakt van iemand aan de rand weer een mens te midden van mensen. In dat spoor kunnen we op weg. Het mooie van het woord 'bezoeken' is dat je er ook 'zoeken' in kunt lezen: opzoeken wie ziek is. Daar kunnen we wat mee, voor onszelf of als gemeente: we kijken om ons heen en zoeken op wie even niet mee kan doen.

Bij de schikking


(klik op afbeelding voor vergroting)

Opzoeken wie ziek is. Elkaar niet vergeten in moeilijke tijden. Er zijn voor elkaar. In de glazen planten we vergeet-mij-nietjes (plantjes). Tussen de glazen staan boomstammetjes. De vorm van het open hart wordt geaccentueerd door een slinger van gedroogde lavendelbloemetjes, geurig symbool voor goede zorg.

Tekst voor de viering

Als iemand ziek is, dan wensen we hem of haar een spoedig herstel. Dat doen we liever dan iemand echt zien in zijn kwetsbaarheid en moeite. Maar iemand gezelschap houden die ziek is, hoe confronterend ook, biedt ons de kans samen te beseffen dat we allemaal kwetsbare mensen zijn, of we nou ziek zijn of gezond. Het maakt niet uit wie er aan de beurt is om sterk te zijn: we zijn allemaal kwetsbare mensen in Gods hand. Laten we elkaar, ook om de pandemie die ons in de greep houdt, nabij blijven.
 

2e zondag Veertigdagentijd 28 februari

De dorstigen laven

Ik had dorst en jullie gaven mij te drinken’ Mattheüs 25:35

Na een paar droge zomers lijkt ook bij ons het besef gegroeid dat water niet altijd zomaar aanwezig is. 
Voor miljoenen mensen is een nog groter gebrek aan goed drinkwater dagelijkse realiteit. Een mens zonder drinken wordt dorstig, raakt uitgeput. Barmhartig ben je als je er dan bent om diegene van water te voorzien. In de Bijbel is dorst vaak ook de dorst naar God. Bijna poëtisch lopen de beelden door elkaar, zoals in Psalm 42: zoals een hert dat naar water snakt, verlangt de dichter naar God. En als Jezus bij een waterput een vrouw uit Samaria tegenkomt, wordt zijn vraag naar water gaandeweg een vraag naar de vrouw zelf. Ook dat is dorst laven: kijken waar mensen droog zijn komen te staan en hoe het komt dat de vreugde weg lijkt. In navolging van Jezus laven we wie dorst heeft. Door mee te helpen mensen van water te voorzien, door te zorgen voor de ziel.

Bij de schikking


(klik op afbeelding voor vergroting)

Een ander te drinken geven, letterlijk ‘water’ of van ‘het levende water’. De glazen worden deze week gevuld met water waarin de bloemen van de hyacint drijven. De blauwe kleur van de hyacint verwijst naar het spirituele, de verbinding tussen hemel en aarde. De vorm van het open hart wordt geaccentueerd door een geregen ketting van hyacinten nagels, eventueel gecombineerd met de ranken van de maagdenpalm.

Na een paar droge zomers lijkt ook bij ons het besef gegroeid dat water niet altijd zomaar aanwezig is. Voor miljoenen mensen is een nog groter gebrek aan goed drinkwater dagelijkse realiteit. Een mens zonder drinken wordt dorstig, raakt uitgeput. Barmhartig ben je als je er dan bent om diegene van water te voorzien. In de Bijbel is dorst vaak ook de dorst naar God. Bijna poëtisch lopen de beelden door elkaar, zoals in Psalm 42: zoals een hert dat naar water snakt, verlangt de dichter naar God. En als Jezus bij een waterput een vrouw uit Samaria tegenkomt, wordt zijn vraag naar water gaandeweg een vraag naar de vrouw zelf. Ook dat is dorst laven: kijken waar mensen droog zijn komen te staan en hoe het komt dat de vreugde weg lijkt. In navolging van Jezus laven we wie dorst heeft. Door mee te helpen mensen van water te voorzien, door te zorgen voor de ziel.

Tekst voor de viering

Water lijkt zo gewoon. Het is overal. We bestaan zelf voor meer dan de helft uit water. Maar juist dit hele gewone is essentieel. Zou het ontbreken, dan zouden we letterlijk verschrompelen. Ook Gods Geest is overal, net als water. Hij is aanwezig tot in ons eigen lijf. Zonder Zijn aanwezigheid, blijft er weinig van ons over. Laten we zorgvuldig omgaan met water en het niet zien als iets vanzelfsprekends. Laten we  er zorg voor dragen dat het beschikbaar is voor iedereen, overal ter wereld.
 

3e zondag Veertigdagentijd 7 maart 

De vreemdeling onderdak bieden

‘Ik was een vreemdeling en jullie namen mij op’  Mattheüs 25:35

De gave van de gastvrijheid is op sommige plekken mensen ruimhartig toebedeeld. Het lijkt bijna in de genen te zitten om je deur te openen voor wie langskomt en voor even een plek zoekt. In de Bijbel vind je er volop verhalen over. Mensen onderweg, die onderdak krijgen, omdat je iemand niet in de kou laat staan. Wanneer Jezus bijvoorbeeld met twee mannen vanuit Jeruzalem naar Emmaüs loopt en het al donker begint te worden, wordt hij van harte uitgenodigd voor de maaltijd. Diep in de traditie van Israël zat verweven dat ze ooit in Egypte zelf ook vreemdeling waren. En misschien begint het daar wel: het besef dat je als mens een voorbijganger bent, een vreemdeling op aarde. Wie dat heeft ervaren streeft niet naar behoud van eigen huis en haard, maar kan letterlijk en figuurlijk ruimte geven aan wie onderdak zoekt.

Bij de schikking



Onderdak geven is ook het zorgen voor veiligheid en een thuis. Dit voorjaar vond een van ons drie vogelnestjes tijdens het snoeien van de tuin, drie warme en veilige thuisplaatsen. We leggen ze bij de opening van het hart. In de vaasjes plaatsen we een groot blad. Een blad dat als een dak kan dienen en beschermend is tegen regen en wind. Aan het grote glas hangen we een klein flesje met een paar bloemen van een viooltje. Dit nederige kleine bloemetje mag schuilen in de geborgenheid.

Tekst voor de viering

Er is moed nodig om een vreemde echt welkom te heten. In de eerste plaats, omdat je iemand niet kent en in de tweede plaats, omdat iemand jou niet kent. Jij bent namelijk net zo goed een vreemdeling voor de ander. De eerste stap is dus om elkaar te leren kennen. Dan kan pas, als je iemand echt durft te zien.  Een mens zijn net als jij, met mooie en minder mooie kanten. En tenslotte: als de ander toestaat jou echt te zien. Een mens, net als hij, met mooie en minder mooie kanten. Als dat lukt, dan gaat de rest vanzelf.
 

4e zondag veertigdagentijd 14 maart

De naakten kleden

Ik was naakt en jullie kleedden mij’  Mattheüs 25:36

Wie vroeger z’n vijand echt wilde vernederen, nam hem mee zonder kleren. ‘Naakt en barrevoets’, schrijft Jesaja. Veel dieper kon je als mens niet zinken. Naakt zijn betekent niet alleen dat je geen kleren om je lichaam hebt, maar ook dat er geen plek voor je is in de gemeenschap. Je bent weerloos, in alle opzichten. Overdag de gesel van de zon waar niets je tegen beschermt, ‘s nachts de kou. En dag en nacht de schaamte van het naakt zijn. Het hebben van kleding was geen vanzelfsprekendheid. Door de hele Bijbel heen vind je de oproep te delen van je kleding. De heilige Maarten trok zich deze oproep aan toen een bedelaar hem om kleren smeekte. Hij sneed zijn mantel in tweeën. Achter de kleding zit de vraag naar waardigheid. Wellicht is het daarom dat Paulus het beeld van kleding gebruikt als hij het geloof ter sprake brengt. Wie bekleed is met Christus, ontdekt hoe God hem voluit mens wil maken. In navolging van Jezus kleden we de ander, letterlijk en figuurlijk, en helpen we om mensen waardigheid te geven.

Bij de schikking



Kleding verzamelen en kleding delen is iets wat heel veel gedaan wordt. Wat je met kleding biedt, is waardigheid en warmte. Voor deze schikking worden de glazen bekleedt met touw. Een dik touw accentueert de open hartvorm. In de glazen plaatsen we bloeiende bloesems

Gedicht

Mijn mantel is mijn huid
Hij koestert en omarmt mij,
Als ik hem om mij sluit, beschermt hijen verwarmt mij
Een stof, die zo zachtjes streelt,
Zo kleurrijk en zo prachtig!
Ik voel me als een prins,
Zo rijk, zo sterk, zo machtig.
Mijn mantel is mijn huid


Jacqueline Roelofs- van der Linden, Medemens 4
 

5e zondag 40 dagentijd 21 maart

De hongerige te eten geven

‘Ik had honger en jullie gaven mij te eten’  Mattheüs 25:35

In de opsomming van Mattheüs is dit het eerste werk van barmhartigheid. Het wordt ook wel de eerste van de lichamelijke werken genoemd en daarmee is al veel gezegd. Wat heb je als mens nodig om in de basale nood van het bestaan, van het zorgen voor je lichaam te kunnen voorzien? Allereerst: dat je te eten hebt en niet omkomt van de honger. Je kunt je zelfs afvragen of het, meer dan een werk van barmhartigheid, niet een plicht is om te zorgen dat ieder mens voldoende te eten en te drinken heeft. In Mattheüs 25 zet Jezus het in ieder geval op scherp: ‘Als je straks terugkijkt: wat heb jij dan voor je naaste gedaan. Heeft hij te eten gekregen of kwam hij om van de honger?’ Door heel de Bijbel heen is dat de grondtoon: een mens heeft recht op eten, op brood. Zelfs je vijand, zo staat in Spreuken. Wie brood heeft kan leven, kan verder de toekomst in kijken. En daarmee denken we, nu we richting Pasen gaan, ook aan het brood dat Jezus deelt. Het was een goede gewoonte in de kerk om het brood van het avondmaal na afloop te delen met de armen. Een gebaar waar beide beelden prachtig samenkomen: brood om te leven, volop te leven!

Bij de schikking



Brood om te leven. Brood om te delen. In veel kerken wordt er gezorgd dat er maaltijden worden gedeeld. In deze schikking mogen de korenaren dan ook niet ontbreken. De bonen die in de Biddag-schikking een paar weken geleden zijn gebruikt, zijn in het water gelegd en ontsproten. Deze voedzame zaden vormen de verbinding in het open hart.

Tekst voor de viering

Voedsel is de basis van ons bestaan. We hebben gebeden om een zegen over onze oogst. Nu zien we de zaden ontkiemen. We vieren het begin van een goede oogst. Maar we kunnen alleen echt van dit wonder genieten, als we het samen delen. Zoals Jezus zichzelf aan ons heeft uitgedeeld., zo delen wij wat wij hebben met elkaar. Zoals voedsel de basis is van ons bestaan, zo is het delen van voedsel de basis van onze samenleving. Niet voor niets gedenken wij Jezus bij een maaltijd die we samen delen.

Gedicht

Als je brood deelt deel je macht
Als je macht deelt neem je deel

Als je brood deelt deel je hart
Als je hart deelt komt er hoop

Als je brood deelt deel je lijf
Als je lijf deelt is er trouw

Als je brood deelt deel je pijn
Als je pijn deelt is er trouw

Als je brood deelt word je klein
Als je klein wordt word je sterk

Als je brood deelt wordt het licht
Als het licht wordt komt het goed

Als je brood deelt word je brood
Als je brood wordt word je mens

 

6e zondag 40 dagentijd 28 maart

De doden begraven

Toen de zon was ondergegaan dolf ik een graf en begroef ik het lijk’  Tobit 2:7

Wie Mattheüs 25 leest, komt dit werk van barmhartigheid niet tegen. Toch is het al snel een van de werken geworden. Volgens sommigen om op zeven werken uit te komen. Volgens anderen omdat het begraven van de doden zeker net zo’n plicht is als iemand te eten geven: het niet doen is geen optie. Het goed begraven van de doden is in Bijbels perspectief een belangrijke gebeurtenis. Jakob laat zijn zonen zweren dat ze zijn lichaam meenemen als ze uit Egypte zullen gaan. En Jozef van Arimathea besteedt alle moeite om Jezus goed te begraven. Ook na de dood draag je zorg voor iemand en bevestig je op die manier zijn bestaan. Vanaf de vroege kerk speelt in het licht van de opstanding nog iets anders mee. De doden begraven betekent ook dat je iemand als het graan in de akker legt, in afwachting van de grote dag. En zo dragen we ook vandaag nog altijd zorg voor onze doden. Ze zijn ons voorgegaan, en samen met hen kijken we uit naar de dag van het nieuwe leven.

Bij de schikking



Respect hebben voor de overledenen, de doden begraven, het leven gedenken. Woorden die bij elkaar horen. In de vazen plaatsen we paarse tulpen, paars is de kleur van reflectie en gedenken. De tulp, het symbool dat we eerder gebruikten om het gebed te symboliseren, past ook mooi bij deze thematiek. De verbinding tussen de vaasjes wordt gelegd door rozemarijn. Het bitterzoete kruid, de herinnering aan leven.

Tekst voor de viering

We zorgen voor de doden, omdat we zorgdragen voor elkaar tot het einde. Ieder leven is van waarde. Ieder leven wordt gezien. We noemen iemands naam en geven hem of haar een plek. We spreken onze hoop uit dat de dood niet het einde is. We geven het lichaam terug aan de aarde, waar het wacht. Net als een zaadje, is het in rust tot het de tijd is om te ontkiemen in een nieuw leven.

Gedicht

Vergeef me tuinman, dat ik er weer ben
en dat ik morgen hier al weer wil wezen.
Ik heb nog alle stenen niet gelezen.
Er zijn er vele, die ik nog niet ken.

Dat is de reden, waarom ik hier dwaal.
‘ Is beter u daarover in te lichten.
Soms zijn er doden, die ons iets berichten.
Zij spreken een uitzonderlijke taal.

Zo vond ik gister, in een witte steen,
Een woord geschreven over eeuwig leven.
Wat doden zeggen is niet overdreven.
Het komt met wat beloofd is overeen.

Geert Boogaard (liedboek p 1489)

 

Pasen 

‘Wie God liefheeft, moet ook de ander liefhebben’ 1 Johannes 4:21

In de traditie van de kerk zijn de zes - later zeven - daden die Jezus noemt gaandeweg de zeven werken van barmhartigheid gaan heten. Een titel die je kunt lezen als een samenvatting en die duidelijk maakt: bij alle werken is het barmhartigheid waar het ten diepste om draait. Wil je je hart openstellen voor de ander, wil je er daadwerkelijk zijn als die ander een beroep op jou doet met zijn honger, dorst ziekte? Wees barmhartig. Sommigen zien dit vervolgens weer als een samenvatting van de boodschap van de Bijbel. Voed de hongerige en geef de dorstige te drinken; geef de vreemdelingen onderdak en kleed wie naakt is; bezoek wie ziek is en gevangen zit en begraaf de doden. Zeven keer barmhartigheid. Zodat de ander ervaart: ik ben er voor jou.

Bij de schikking


Wie God liefheeft, heeft ook de ander lief. Het hart is vol met bloemen. De stammen en stenen zijn vervangen door meer vazen. Allerlei witte en gele voorjaarsbloemen zijn gebruikt. De vorm van het hart wordt geaccentueerd door buxustakjes. Zo verbinden we de tijd voor Pasen met Pasen

Tekst voor de viering

De steen is weggerold! Alles staat weer open! De dood jaagt ons geen angst meer aan, dus wat houdt ons nog tegen? Nu kunnen we vol vertrouwen delen van wat Hij ons gaf. Hij had ons lief en gaf ons alles, zonder reserves. Laten we Zijn voorbeeld volgen. Laten we de zieken bezoeken. De dorstige laven. De hongerigen voeden. De vreemdeling onderdak geven. De naakte kleden. De doden begraven. Zorg dragen voor de aarde. Halleluja. De Heer is waarlijk opgestaan.

Gedicht

Ik geloof dat ik op deze aarde ben
Om iets moois, iets goeds
Van mijn leven te maken.

Ik geloof dat ik de verplichting heb
Iets moois van deze aarde te maken,
speciaal ook voor anderen

Ik geloof, dat ik met volle teugen mag genieten
Van alles wat deze aarde te bieden heeft,
maar nooit ten koste van de ander.

Ik geloof dat ik naar de geest van Christus
Moet leven en mijn medemens
De hand moet reiken,
Door met hem mee te leven,
En hem begrip en liefde te tonen.
Ik geloof, dat ik door zó te leven
Mijn leven zin geeft; en dan
Is het leven waard om geleefd te worden

Amen  


Uit : Woorden van geloof, hoop en liefde- uitgave Protestantse Kerk 2011
terug
 
 
 

Kerk open
datum en tijdstip 05-03-2021 om 13:30 uur
meer details

Zondagsdienst
datum en tijdstip 07-03-2021 om 10:00 uur
meer details

Koffiedrinken na de dienst via Zoom
datum en tijdstip 07-03-2021 om 11:00 uur
meer details

Zondagsdienst
datum en tijdstip 14-03-2021 om 10:00 uur
meer details

 
Symbolisch bloemschikken 40-dagentijd 2021

Klik hier voor het symbolisch bloemschikken in de 40-dagentijd 2021
 
Vorming & Toerusting 2020-2021

Activiteiten met en voor elkaar!
Link naar de brochure met activiteiten en cursussen seizoen 2020-2021
 
Schilderij gedachtenishoek: Alles heeft zijn tijd

Wilto Kampinga heeft, in overleg met een daartoe in het leven geroepen groepje, een schilderij gemaakt dat sinds 11 september 2016 achter in de kerk hangt.  meer
 
 
 
  Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.